Endo...

Isa sa aming kasamahan, kaibigan at itinuturing kong kapatid ang sa ngayon ay magtatapos ng kanyang kontrata ng trabaho, ngunit wala paring kasiguraduhan ang nakatakda sa kanyang pag-uwi… Sa loob nang dalawang taon na ang katumbas ay isang kontratang pagtrarabaho dito sa gitnang silangan ang kanyang pinirmahan, first timer mag abroad at walang kamaang-maang sa kanyang patutunguhan… Naalala ko noon, gaya nya walang idea kung ano ang itsura nang aking pupuntahan, pagtrarabahuhan… Magkakahalong damdamin ang nooy aking nararamdaman… Kinakabahan, nalulungkot at may pagka excited… Kinakabahan dahil di ko pa alam kung ano ang mga mangyayari lalo na dito sa isang bansang iba ang kultura, strikto at maraming ipinagbabawal... Nalulungkot, in a way na naiwan ko ang aking mahal na pamilya at habang naiisip kong matagal-tagal kaming di magkikita.... Ngunit may pagka-excited din dahil first time kong mapunta sa ibang bansa at makita ang kanilang kakaibang gandang kalikasan.... Pero ano nga ba ang nakita ko?  Halos puro disyerto! 

Anyway, itong liham po na ito ay gawa ni Tserman kanina para kay Marco...

From: Marco 
Sent: Tuesday, December 07, 2010 2:37 PM
To: R C. M

Salamat po ng marame Chairman!

 

From: R C. M

Sent: Tuesday, December 07, 2010 2:20 PM
To: Marco

Kabayang Marco… sa mga nakalipas na panahon natin dito sa Gitnang Silangan… lalo’t higit dito sa Tasnee kung saan nagkakila-kilala ang bawat isa… natunghayan ko ang iyong paglago sa pamamagitan ng palagiang pagkikita at sama-sama pagpapalipas ng mga oras natin dito sa ating pinaglilingkurang kumpanya… marami kang di nakagaanan ng loob, dumami ang iyong mga hinaing, nagkapatong patong ang bawat alalahanin… subalit ang mga ito’y maari mong balik balikan upang pumulot ng mga mumunting aral kung san ka pan dalahin ng kapalaran… Ikaw ang pinakabata sa grupo at nauunawaan namin pagka minsan ang madalian mong pagbabago ng pag iisip… marahil ay marami kang kadahilanang ikaw ang higit na nakababatid… subalit nawa’y matagpuan mo ang isang maayos na kumpanya at trabahong kagigiliwan mo upang patuloy mong maipamalas ang iyong sariling kakanyahan… doon ay patuloy mo kaming kaagapay… di ka man namin kapiling subalit ang sabi nga ng bibliya… kasama ka namin at kasama mo kami spiritually… Hangad namin ang tagumpay at naway patuloy kang patnubayan ng ating Dakilang Diyos… sumaiyo ang patuloy na paggabay nya sa bawat iyong balakin… at nais ko din ipaalala na nasasaad din sa Kaniyang Salita… na nasa tao ang paggawa ng balakin subalit tanging Diyos lamang ang nagbibigay ng katuparan… kayat patuloy mong saliksikin ang Kaniyang bawat pangako…

 

At nais ko din personal na ipabatid sa iyo na kailanman ay di ko tinawaran ang iyong kakayahan lalo’t higit ay maliitin ito… sa iyong paglisan nais kong burahin mo iyon sa iyong isipan… dahil ako’y naniniwala ang bawat tao ay mayroong pangsariling kakanyahan… hindi kita kailanman tinutuya… marahil ay iba nagiging interpretasyon mo sa biruang malimit maganap sa pagpapalitan ng ating mga kuro kuro…

 

Kung dumating man ang panahon kailanganin mo ang tulong ko sa muli mong paghahanap ng mapapasukan… sabihin mo lamang po.

 

Hanggang sa ating muling pagtatagpo… Pagpalain ka po ng ating Poong Maykapal.

 

RCM

Nawa ay maayos agad ang mga dapat ayusin at maibigay ang mga benipisyong nararapat… Kaya para sa iyo kapatid na Marco Carlo Garcia... Good luck sa iyong panibagong pakikidigma...

Salamat, Thanks, Dankie, Shukran

Thank you, Lord, for simple things
that brighten every day
like sunshine in the morning
and daffodils in May.

Thank you, too, for friends who care
when tears begin to fall
and thank you, too, for answered prayer...
the greatest gift of all!

Thank you for each spring bouquet
and for the summer rose,
for rainbows in the meadow
and every stream that flows.

Thank you, Lord, for simple things
which really are quite grand
for each one is a miracle
wrought by the Master's hand!

For all You have given,
For all You have withheld,
For all You have withdrawn,
For all You have permitted,
For all You have prevented,
For all You have forgiven me,
Thank You Lord...

2010 Pinoy Expats/OFW Blog Awards

I am an avid supporter of this project. As an OFW, this project made an abundant contribution. Blogging serves as an instrument for people who are considered the modern heroes to voice out their lives abroad, agonies, opinions, struggles, and many more to mention... Blogging serves as a weapon to overcome homesickness helping the OFW blogger's as well as the OFW reader's...

Dante Speaks is a blog of a friend of mine. If you have spare time, I recommend you visit his blog and read some of his posts especially me and my family, opinions, fine dining and more... By the way, his reviews about several restaurants he visited were very intriguing that I am very eager to visit one.

Cast your vote HERE... Happy blogging...

Araw Mo Ngayon (Happy Birthday Sir Edgar)

Well, well, well... Ngayong ika 21 ng Pebrero ay ang kaarawan ni Ginoong Edgar Reyes... Nais ko ding magbigay pagbati sa pamamagitan ng pag post dito sa aking blog na tulad rin nila Tserman, squareseven and Dante sa kanyang blog na dantespeaks, na meroong pagbati na ipinaskil sa kani-kanilang blog... Kaya ito naman po ang sa akin...

Ito ang mga larawan nang kanyang paghahanda o pagbabahagi at pagdiriwang ng kanyang kaarawan noong mga nakaraang taon...

Taong 2006... Ginanap sa China House Restauran, isang damakmak ang order na binusog ang lahat...

Di lang sa China House nagtapos ang pagdiriwang, nagkayayaan pa sa Baskins & Robbins kahit na taglamig ay sige parin ang lahat... LIBRE! LIBRE!
Taong 2007 : na ginanap naman sa Mubarak Building... Kung saang nagdadagan ang mga miyembro ng ADIK… Isang kaarawang ni Sir Ega na nagakasayahan muli ang buong ADIK... Ang ibang detalye ay naipaskil ko na noon dito... (LINK)
Taong 2009 : Nakaraang taon naman ay ginanap sa TASNEE Beach Camp, at pinagsabay ang kaarawan ni Ginoong James...
Taong 2010 : Sinimulan ng LCS TEAM ang pagbati sa kanyang kaarwan kaninang umaga at tulad ng nakagawian, may simpleng cake party na surpresa...
At siyempre di lang diyan nagtatapos, simula palang iyan ng kanyang pagdiriwang ng kanyang ika 40 kaarawan... Abangan!

Para sa iyo Sir, wala man akong gaanong nasabi at mabilisan man itong aking pagbati at pag-gawa nito... Isang maligaya at masaganang kaarawan ang aking pagbati para sa isang matulungin, mabait, maunawain, at mabuting kaibigan...

Sulat ni Nanay at Tatay sa Atin

Sa aking pagtanda, unawain mo sana ako at pagpasensiyahan. Kapag dala ng kalabuan ng mata ay nakabasag ako ng pinggano nakatapon ng sabaw sa hapag kainan, huwag mo sana akong kagagalitan.Maramdamin ang isang matanda. Nagse-self-pity ako sa tuwing sinisigawan mo ako.
Kapag mahina na ang tenga ko at hindi ko maintindihanang sinasabi mo, huwag mo naman sana akong sabihanng "binge!" paki-ulit nalang ang sinabi mo o pakisulat nalang.Pasensya ka na, anak. Matanda na talaga ako.

Kapag mahina na ang tuhod ko, pagtiyagaan mo sana akongtulungang tumayo, katulad ng pag-aalalay ko sa iyo noong nag-aaral ka pa lamang lumakad.

Pagpasensyahan mo sana ako kung ako man aynagiging makulit at paulit-ulit na parang sirang plaka.Basta pakinggan mo nalang ako. Huwag mo sana akong Pagtatawanan o pagsasawaang pakinggan.

Natatandaan mo anak noong bata ka pa?kapag gusto mo ng lobo, paulit-ulit mo 'yong sasabihin, maghapon kang mangungulit hangga't hindi mo nakukuha ang gusto mo.Pinagtyagaan ko ang kakulitan mo.

Pagpasensyahan mo na rin sana ang aking amoy. Amoy matanda, amoy lupa.Huwag mo sana akong piliting maligo. Mahina na ang katawan ko.Madaling magkasakit kapag nalamigan, huwag mo sana akong pandirihan.

Natatandaan mo noong bata ka pa? Pinagtyagaan kitang habulin As ilalim ng kama kapag ayaw mong maligo.

Pagpasensyahan mo sana kung madalas, ako'y masungit, Dala na marahil ito ng katandaan. Pagtanda mo, maiintindihan mo rin.

Kapag may konti kang panahon, magkwentuhan naman tayo, kahit sandali lang.Inip na ako sa bahay, maghapong nag-iisa. Walang kausap. Alam kong busy ka sa trabaho, subalit nais kong malaman mo na sabik na sabik Na akong makakwentuhan ka, kahit alam kong hindi ka interesado sa mga kwento ko.

Natatandaan mo anak, noong bata ka pa?Pinagtyagaan kong pakinggan at intindihinang pautal-utal mong kwento tungkol sa iyong teddy bear.

At kapag dumating ang sandali na ako'y magkakasakit at maratay sa banig ng karamdaman,huwag mo sana akong pagsawaang alagaan. Pagpasensyahan mo na sana kung ako man ay maihi o madumi sa higaan,Pagtyagaan mo sana akong alagaan sa mga huling sandali ng aking buhay.Tutal hindi na naman ako magtatagal.

Kapag dumating ang sandali ng aking pagpanaw, hawakan mo sana ang aking kamayAt bigyan mo ako ng lakas ng loob na harapin ang kamatayan.

At huwag kang mag-alala, kapag kaharap ko na ang Diyos na lumikha,ibubulong ko sa kanya na pagpalain ka sana…. Dahil naging mapagmahal ka sa iyong ama't ina…

By Rev. Fr. Ariel F. Robles

CWL Spiritual Director

St. Augustine Parish

Baliuag, Bulacan

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

I guess this letter was since 2007... Matagal ko na rin itong nababasa and nagsi-circulate sa email... Very touching, actually napaluha ako nang hinde ko namamalayan noong first time kong nabasa ito... Kaya ito bumalik ulit sa akin ang sulat na ito, muling kong binasa at muli akong nakarelate, kung kaya't kahit na hinde ako ang sumulat nito ay binigyan ko nalang ng kaunting design at iniayos upang kahit papaano ay may maibahagi ako...

Photo Editing...

I Liked the komiks effect created by Irwin... Ang ganda ng editing okay ang blending ng mga colors, maypagaka smooth and soft ang result... Artistic din talaga si insan kaya marami rin akong napupulot na mga idea and namo-motivate or challenge din akong gawin and gayahin...

Kaya naisipan ko rin subukan...I tried to mix different effects in every layers, on a monochrome tone as well to a 8 bits RGB color, nag hirap mangapa lalo na kung basics lang ang alam kaya ang daming trials, combination ng mga ibat-ibang effect ng layers then hinde ko pa gaanong matutukan kasi dito ko rin sa office sinubukan... Kaya ang daming istorbo! Hahahaha... Ito tuloy ang naging resulta ng aking mga ginawa...

Photo without effect but edited...

Same photo but I do experiment of some effects which I combined that make the outcome looks like a watercolor painting... (Click photo to enlarge and see effects)

Again same photo and converted into a grayscale mode, created 3 copies and each copy has different artistic filter (Poster Edges, Glowing Edges and Graphic Pen Sketch) adding exposure and brightness... (Click photo to enlarge and see effects)

Sorry... Gusto ko po sanang i-share kung paano ko nagawa ito, kaso ako rin mismo hinde ko maalala dahil sa mga paulit-ulit na duplicates ng layers and iba-ibang combinations ng effects... And as usual, agaw oras dito sa office during working time... Hehehehehe...

It’s nice to play the different features and effects of this ADOBE Photoshop CS4, talagang patiyagaan nga lang sa mga katulad kong hinde nakapag-seminar kung kaya puro basics lang ang alam... But nice to know that you learned because you explore... Maraming trial and errors but in the end nandoon yung fulfillment na gusto mo and satisfaction sa nagawa mo...

LP 35: Ang Pagwawagi!

Paano nga ba ang mag-wagi o maging isang wagi? Kapansin-pansin sa aking inilakip na litrato ang kaka-ibang kulay ng isang itlog na maaring kumukuha ng iyong atensyon sa ngayon habang pinagmamasdan mo ito, dahil sa kanyang kaka-ibang kulay ay mas nagiging kapuna-puna... Maaring ang dating sa iba ay may kagandahan at maari rin naman ordinaryo lamang, pero paano naman kaya kung ang naging kulay ng itlog na ito ay itim? Siguro ay ma-iisip mo na parang naihantulad siya sa isang itim na tupa, na may hindi magandang impresyon... May nakakapag-isip din siguro na maaring maganda ang kanyang kulay sa iba pero ang nasa loob pala ay bulok na...

Sa ating pamumuhay, marami tayong nakakahalubilong iba't-ibang klaseng tao, iba-ibang pag-uugali at iba-ibang paniniwala... Napapansin natin ang kakaibang katangian nila at kung minsan ay mas napupuna pa natin ang pintas o mga maling nagagawa nila, kaysa sa kung ano ang kabutihan at kagandahan ng kanilang nagagawa o naibibigay... Siguro ay dahil sa kung minsan ay hinde natin nabibigyang halaga ang kanilang kagandahan o ang kabutihang naibabahagi sa lahat, na dapat ay atin din bigyang halaga at pasasalamat... Pero may mga tao din na tahimik lamang at inu-una pa ang kapakanan ng iba kaysa sa kanyang sarili, na mas ginugusto pang maging maligaya ang iba... May kanya-kanya talagang pamamaraan para ikaw ay magwagi, maaring madalas kang matalo sa laban, ngunit kapag ikaw ay nag-wagi na, ay may labis namang kasiyahan ang dulot... Maari din namang nag-wagi ka ngunit may kapalit namang mahahalagang bagay na kinakailangan mong isakripisyo...

Para sa akin, kung saan ka masaya at kung ano ang gusto mo ay yun ang gawin mo, hangga't wala kang ginagawang masama o hinde ka nakakapinsala at alam mong wala kang inaagrabyado, maaring nasa tamang lugar ka... Pilitin mong maabot ang mga gusto mo at sa oras na makuha mo ang iyong minimithi kahit sa simpleng bagay ay may labis kang kasiyahan na madarama at maari mong sabihin na ikaw ay nag-wagi...

LP 30: LIWANAG

Pagkatapos nang Apat na buwan... Ang inyo pong lingkod ay susubukang sumali at makibahagi sa sining nang photographiya... Medyo may katagalan ang aking pananahimik at pagkawalan dito... Matagal-tagal ko rin hinde na bigyang pansin ang aking blog at marami-rami rin akong napabayaang aktibidades... Paumanhin po sa lahat at hiling ko sa inyo ang inyong mumunting pang unawa...

Sa aking muling pagsali at pagbabahagi... Lalo na sa thema ngayon na may pinamagatang LIWANAG... Para sa akin ay ito ang larawan aking maibabagagi at makakapag bigay expresyon nang aking nais sabihin...

Salitang LIWANAG... Maraming kahulugan at mraming ipinapahayag... Sa ngayon ang dating sa akin nang salitang LIWANAG ay aking maikukumpara sa pang araw-araw na pamumuhay... Lalo na sa ngayon na kay raming problema na ating hinaharap...

Inilakip ko ang larawan na ito upang magbigay simbolo sa lahat na sa bawat araw na darating sa ating buhay ay may panibagong pagkakataon at Liwanag na magbibigay pag-asa... Pag-asa na upang tayo at magbago... magsumikap... at magkaroon nang panibagong pagkakataon at pag-asa na magkaroon nang magandang kinabukasan...

Hinde natatapos ang lahat dahil sa isang kasawian O di kaya pagsaubok sa ating buhay... Isipin natin na sa bawat pag sikat nang haring araw sa panibagong araw ay mayroon tayong pag-asa at pagkakataon...

LP #11: Kalayaan

Bago po ang lahat... Isang magandang araw po ulit nang Huwebes ang aking pag-bati sa inyo... Sa ngayon linggong pong ito ang ating tema ay Kalyaan... Maraming naghahangad ng kalayayaan... Maging sa malaki o maliit na bagay ay maraming dahilan na humihingi ng kalayaan...

Sa kadahilanan pong wala akong gaanong mailathala tungkol sa kalayaan at dahil narin sa gusto kong matapos agad itong akda na ito, ako po ay humingi ng opinyon ng iba... Hindi po ito tungkol sa kalayaan ng ating bansa... Ang aking maibabahagi po sa ngayon ay tungkol sa isang tao na aking nakilala kama kailan lamang na tila nahulog ang aking kalooban...

Tawagin nalang natin sya sa kanyang initial na R.R.P. At ito po ang kanyang nasabi...

"Hindi makakamtan ng isang tao ang tunay na kalayaan na gusto niya habang my sakit at hinanakit at galit na nararamdaman sa puso ng isang tao... Kailangan ng isang tao na nakakulong sa rehas ang kapatawaran sa kanyang puso para makamtan niya ang kalayaan na hinhanap niya... Hinahanap ng tao na nakakulong sa rehas ang kapatawaran ng mga taong ngbigay sa kanya ng sakit... Kung sakaling dumating yung hinihingi ng kanyang kapatawran masasabi kong maari ng mkalaya ang buong pagkatao at ang kanyang puso..."

Medyo tungkol sa karaniwang pananaw ang kanyang nasabi, may kaguluhan ngunit kung iyong iintindihin ay may kahulugan... Sya ang aking hiningan ng opinyon sa kadahilanang marami akong istoryang nalaman tungkol sa kanyang buhay, mga hirap at pasakit na pinagdaanan maging pisikal o kaya ay mapa-emosyonal, mula pa sa kanyang pagkabata at hanggang sa ngayon... Hindi ko lubos maisip na sadya palang may mga taong malulupit, kahit na sa sarili mong magulang pala ay maari mong danasin ang lupit at sakripisyong sadyang hindi mo gugustuhin... Maging sa mga kanyang minahal sa buhay ay dinanas nya ang mga kalupitan na hindi mo aakalaing magagawa ng isa mong minamahal...

Ang akala ko noong una ay sa komiks lang nangyayari ang mga ganong bagay, may mga nangyayari din palang ganoon sa totoong buhay... Kung kaya't kapag nakikinig ako sa mga bawat malulungkot na istoryang kanyang naranasan, may matinding galit at lungkot din ang aking nararamdaman... Paano kaya makakalaya ang isang tulad niya sa mga malulupit at malulungkot na ala-alang ibinigay sa kanya... Kung may magagawa lang akong paraan upang maipsan ang kanyang mapupoot na ala-ala... Sanay aking magawa kahit sa pinaka simpleng paraan... Hiling ko lang na sana nga ay makatulong ako sa kanya...

LP#10 Pag-iisang Dibdib

Tila po napahinga ako sa aking pag-gawa nang aking blog at bibihira ko na itong nabibisita... gayunpaman, kahit paminsan-minsan ay dapat at kinakailangan nga namang i-update...

Atin pong ibalik ang kwento sa tamang tema... Sa linggong ito ay kay ganda at sagradong tema ang mapag-uusapan... Napapanahon nga naman ng mga pag-iisang dibdib, sadya po yatang kapag buwan ng Hunyo ay kay raming nakikipag-isang dibdib... Dalawang pusong nagmamahalan at nagsusumpaan sa harap nang altar...

Sa ngayon... Ito po ang aking maibabahagi... Hindi ko man nasaksihan ang pag-iisang dibdib nilang dalawa, masasabi ko naman na meron kaming alala-alang maibabahagi sa kanila... At ito po ang ilan sa mga iyon...

Yan po lamang ang ilan sa aking maibabahagi... Hiling ko na sana ay maging mas matibay ang kanilang pagsasama at maging masagana ang kanilang pamilya...

LP# 8 TUBIG

Ang bilis ng mga nagdaang araw... Tila di ko napansin na ngayon ay araw na naman pala ng Huwebes. Kahit medyo abala, nais kong ipaskil ito upang makalahok ulit sa Litratong Pinoy... Ang tema naman po sa ngayon ay Tubig... Ang isa sa may pinaka importanteng bahagi na bumubuo sa mundo, hayop, halaman at sang katauhan... Halos 71% ng mundo ay binubuo ng katubigan at gayon din sa kabuuan nang mga likhang namumuhay dito...

Tubig...

Ang susunod pong mga kuha ay noong nakaraang taon pa (2007) nang kami ni master ay pumasyal sa lugar nila Pareng Tirso sa Antipolo.... Halos mahigit tatlong oras namin tinawid ang dalawang bundok sa kahahanap lamang ng talon... Sa kasawiang palad, hindi namin ito natunton sa kadahilanang aabutan na kami ng takip silim at nakalimutan din naming mag-baon ng tubig na pamatid uhaw sa aming paglalakbay... Kasalanan ito noong Ale sa may Hanging Bridge.... Ang sabi malapit lang daw! Eh, Dalawang bundok na ang aming natawid, wala parin ang talon... Hanggang sa lumabas na kami sa isang bayang patungong Montalban at pabalik ng Marikina...

Si master habang hingal na hingal at naghuhugas sa dumadaloy na tubig mula sa Bundok... Kailan kaya mauulit ang ganitong paglalakbay? Sa susunod ay amin nang sisiguraduhing may dala-dala kaming pamatid uhaw....

Kenko Extension Tube (For Canon EOS EF/EFS)

Again, I asked masterbetong another favor to buy me this new gadget of mine. Matagal ko nang gustong bumili nitong Kenko Eextension Tube even though hindi ko pa nasusubukan gumamit nito and really I don’t have any idea how to use it… So while browsing in Phipo, I saw and read the forum of Bones that he was on sell of this Kenko Extension Tube and exactly for canon users, kaya without hesitation, I replied to him and asked for reservation. Then I emailed masterbetong to inform him about this and check this extension tube for me... Ang bait-bait talga ni master, ‘coz after nya yata mabasa yung email ko nag text na agad sya kay Bones at tinanong kung available pa... Luckily meron pang available kung kaya’t pinabili ko na agad kay master kahit na wala pa akong ipinapadalang bayad sa kanya... That’s how good master is... Then, inihabol pa nya kay Pareng Tirso upang maisabay sa pag-balik dito... And ito naman si Pareng Tiro, paglabas na paglabas palang yata nang eroplano sa Dammam ay tumawag na agad sa akin... Just to inform me na dala na nya yung pinabili ko and he was so eager to bring it to me on that same day... Parang hindi napagod sa biyahe, and take note... Pass 10pm na sya nakarating nang Dammam and he will be travel for almost 1 hour from Dammam to Jubail... Kaya pass 11pm na sya nakarating sa Jubail then ibinaba lang nya yata ang mga baggage nya and inihatid na nya sa amin yung pinabili ko plus the pasalubong... Sarap naman nang may mga ganitong kaibigan and I am very thankful for that...

Anyway, back to this extension tube... Hindi ko pa sya gaanong natutu-tukan but I tried it on some objects... Here are some of my shots...

Those shots was taken using my SIGMA 105mm Macro lens with 3 extension tubes, hand held with 45 degree bounce flash... Sorry if I forgot to take note of the exif.

Theses shots naman was taken using my SIGMA 70-200mm APO Lens with 3 extension tubes hand held with 45 degree bounce flash...
.
Medyo nakakahilo syang gamitin and hindi ko pa na-try using single and different combinations of extensions and lenses... I guess this will make me more busy and isa na naman ito sa aking paga-aralan at page-experimentuhan... I hope magaya ko na yung mga shots ni idol macro master Arbil...

High

Just want to add this song... Hope the MP3 will work just click to play...

The Speaks - High ...

High

The Speaks

.

Intro: D-A-Bm-G

*placking for verses

**strum for chorus

.

D..................A

Where you ever be?

Bm.........................G

I try so hard to find sweet serenity

D...........A

Im still afraid

Bm

Just close your eyes and dream

G

Feel it fade away

.

Chorus:

.

D>>>>>.A

Time won't flow

Bm

Everyone knows

G

When the pain fades away

D>>>>>>A
Dreams won't die

Bm

Tears in our eyes

G

You got to hold your hand up high

D-A-Bm

Ye...yey

.

G

Hold your hand up high

D>>>>>>>A

Just take some time

Bm>>>>>>>>>>>>>>>>G

I've give enough the will to change your state of mind

D.................A

Try and understand

Bm..........................G

It's not so hard to see I'm just a man

.

Repeat Chorus

.

D.................A

Where you ever be?

Bm.............................G

I try so hard to find sweet serenity

D.................A

Try and understand

Bm>>>>>>>>>>>G

It's not so hard to see I'm just a man

.

Repeat Chorus

.

*same chords: D-A-Bm-D

LP #5 : MALUNGKOT

Araw na naman po nang Huwebes at syempre araw na naman nang paglahok sa Litratong Pinoy Medyo may kalungkutan nga lang ito sa ngayon sa kadahilanang ang tema ngayon tungkol sa malungkot... Medyo hirap akong pumili nang litratong aking ilalahok sa kadahilanang wala naman po akong gaanong kuha na nagpapahiwatig nang kalungkutan... Sana ay magustuhan ninyo itong aking mga inilakip na litrato...

Kandila

Ito po ay kinuhanan ko noong nakaraang undas... Datapwat naririto kami sa ibang bansa, ipinagtitirik parin namin ang aming mga mahal sa buhay na namayapa...

Drama

Ito naman po ay kuha ko noong nakaraang taon sa isang pagsasadula na ginanap sa Al-Khobar... Nakalimutan ko na kung bakit siya napapaiyak diyan? Hindi nya kasi malaman kung sino ang uminom nang tubig sa basong pinaglalagyan nya nang pustiso... (Biro lang po!) :D

Lumbay

Ito naman po ay kuha ko noong nakarang taon din sa pag-gunita nang All Filipino Community Day... Tila malayo ang tingin at iniisip ang kanyang pamilya na kanyang labis na hinahanap-hanap... Hirap nga naman kapag ikaw ay nangimabang bayan at ang mga iyong mahal ay iniiwan panamantala at wala sa piling mo.... Sadyang hindi mo minsan maiiwasan ang malumbay at mangulila...