Litratong Pinoy: Akin (mine)

Litratong Pinoy Entry

Akin!?! Ano nga ba ito? Akin ba o ina-angkin? Para sa akin, inilahok ko ang kuha kong ito na makikita ang bulaklak na tila nabubukod tangi sa mga katulad niya... Magkakahawig man sila pero may kanya-kanya siguro silang katangian at kung kaya't sa dinadami ng gaya niya ay sa bulaklak na ito nabaling ang aking atensyon kung kaya siguro doon ko nabigyang pansin at ituon ang lente ng aking camera at bigyang pansin ang para sa akin ay kakaibang katangian nito...

Update...

Hayyysss... Tagal kong di na-update itong blog ko, nawala nang halos 8 buwan at halos pasulyap-sulyap, bumibisita nang ibang blog at nagmamasid nang mga bagong post...

Sa ngayon, subukan kong bigyan buhay muli ang aking mumunting blog... Umpishan muli natin sa mga aking kuha nitong nakaraang bakasyon...

Iilan lamang sa aking mga napagdikitahan noong bakasyon... Sa susunod na lamang ang ibang pics, sa kadahilanang umaalialigid na naman ang aking Amo at baka ma-warningan pa ako! (Opo! Nandito po ako sa opisina habang ginagawa ko ito... Hehehehehe... Kaya hadalian itong aking pag-gawa...) c",)

LP 35: Ang Pagwawagi!

Paano nga ba ang mag-wagi o maging isang wagi? Kapansin-pansin sa aking inilakip na litrato ang kaka-ibang kulay ng isang itlog na maaring kumukuha ng iyong atensyon sa ngayon habang pinagmamasdan mo ito, dahil sa kanyang kaka-ibang kulay ay mas nagiging kapuna-puna... Maaring ang dating sa iba ay may kagandahan at maari rin naman ordinaryo lamang, pero paano naman kaya kung ang naging kulay ng itlog na ito ay itim? Siguro ay ma-iisip mo na parang naihantulad siya sa isang itim na tupa, na may hindi magandang impresyon... May nakakapag-isip din siguro na maaring maganda ang kanyang kulay sa iba pero ang nasa loob pala ay bulok na...

Sa ating pamumuhay, marami tayong nakakahalubilong iba't-ibang klaseng tao, iba-ibang pag-uugali at iba-ibang paniniwala... Napapansin natin ang kakaibang katangian nila at kung minsan ay mas napupuna pa natin ang pintas o mga maling nagagawa nila, kaysa sa kung ano ang kabutihan at kagandahan ng kanilang nagagawa o naibibigay... Siguro ay dahil sa kung minsan ay hinde natin nabibigyang halaga ang kanilang kagandahan o ang kabutihang naibabahagi sa lahat, na dapat ay atin din bigyang halaga at pasasalamat... Pero may mga tao din na tahimik lamang at inu-una pa ang kapakanan ng iba kaysa sa kanyang sarili, na mas ginugusto pang maging maligaya ang iba... May kanya-kanya talagang pamamaraan para ikaw ay magwagi, maaring madalas kang matalo sa laban, ngunit kapag ikaw ay nag-wagi na, ay may labis namang kasiyahan ang dulot... Maari din namang nag-wagi ka ngunit may kapalit namang mahahalagang bagay na kinakailangan mong isakripisyo...

Para sa akin, kung saan ka masaya at kung ano ang gusto mo ay yun ang gawin mo, hangga't wala kang ginagawang masama o hinde ka nakakapinsala at alam mong wala kang inaagrabyado, maaring nasa tamang lugar ka... Pilitin mong maabot ang mga gusto mo at sa oras na makuha mo ang iyong minimithi kahit sa simpleng bagay ay may labis kang kasiyahan na madarama at maari mong sabihin na ikaw ay nag-wagi...

LP 30: LIWANAG

Pagkatapos nang Apat na buwan... Ang inyo pong lingkod ay susubukang sumali at makibahagi sa sining nang photographiya... Medyo may katagalan ang aking pananahimik at pagkawalan dito... Matagal-tagal ko rin hinde na bigyang pansin ang aking blog at marami-rami rin akong napabayaang aktibidades... Paumanhin po sa lahat at hiling ko sa inyo ang inyong mumunting pang unawa...

Sa aking muling pagsali at pagbabahagi... Lalo na sa thema ngayon na may pinamagatang LIWANAG... Para sa akin ay ito ang larawan aking maibabagagi at makakapag bigay expresyon nang aking nais sabihin...

Salitang LIWANAG... Maraming kahulugan at mraming ipinapahayag... Sa ngayon ang dating sa akin nang salitang LIWANAG ay aking maikukumpara sa pang araw-araw na pamumuhay... Lalo na sa ngayon na kay raming problema na ating hinaharap...

Inilakip ko ang larawan na ito upang magbigay simbolo sa lahat na sa bawat araw na darating sa ating buhay ay may panibagong pagkakataon at Liwanag na magbibigay pag-asa... Pag-asa na upang tayo at magbago... magsumikap... at magkaroon nang panibagong pagkakataon at pag-asa na magkaroon nang magandang kinabukasan...

Hinde natatapos ang lahat dahil sa isang kasawian O di kaya pagsaubok sa ating buhay... Isipin natin na sa bawat pag sikat nang haring araw sa panibagong araw ay mayroon tayong pag-asa at pagkakataon...

LP# 8 TUBIG

Ang bilis ng mga nagdaang araw... Tila di ko napansin na ngayon ay araw na naman pala ng Huwebes. Kahit medyo abala, nais kong ipaskil ito upang makalahok ulit sa Litratong Pinoy... Ang tema naman po sa ngayon ay Tubig... Ang isa sa may pinaka importanteng bahagi na bumubuo sa mundo, hayop, halaman at sang katauhan... Halos 71% ng mundo ay binubuo ng katubigan at gayon din sa kabuuan nang mga likhang namumuhay dito...

Tubig...

Ang susunod pong mga kuha ay noong nakaraang taon pa (2007) nang kami ni master ay pumasyal sa lugar nila Pareng Tirso sa Antipolo.... Halos mahigit tatlong oras namin tinawid ang dalawang bundok sa kahahanap lamang ng talon... Sa kasawiang palad, hindi namin ito natunton sa kadahilanang aabutan na kami ng takip silim at nakalimutan din naming mag-baon ng tubig na pamatid uhaw sa aming paglalakbay... Kasalanan ito noong Ale sa may Hanging Bridge.... Ang sabi malapit lang daw! Eh, Dalawang bundok na ang aming natawid, wala parin ang talon... Hanggang sa lumabas na kami sa isang bayang patungong Montalban at pabalik ng Marikina...

Si master habang hingal na hingal at naghuhugas sa dumadaloy na tubig mula sa Bundok... Kailan kaya mauulit ang ganitong paglalakbay? Sa susunod ay amin nang sisiguraduhing may dala-dala kaming pamatid uhaw....

LP #4 Hugis ay Pahaba

Ang aking pong isasali ngayon sa Litratong Pinoy na ang kategoya ay tungkol naman sa mga bagay-bagay na pahaba… Sa pagkakataong ito ang akin pong ibabahagi ay ang mga sumusunod…

Kutsara at Chopsticks

Ito po ay kuha sa isang restaurant dito sa Gitnang Silangan na kung saan paminsan-minsan ay aming pinupuntahan upang magkaroon ng pagtitipon…

Antenna ng Television

Ang aktwal ko pong kinukuhanan dito ay ang mga grupo ng mga ibong nasa kabilang bakod nang aming tinutuluyan… Sa kadahilanang ang thema ngayong lingo ay tugkol sa mga bagay na pahaba, akin pong napuna ang antenna dito kung kaya’t isa ito sa aking isinali…

Fuse

At ang huli ko pong ibabahagi ay ang aking pagkakakuha sa isang maliit na pundidong fuse na gamit sa speaker… Ito po ay napundi sa kadahilanang hindi sinasadyang pagsaksak sa 220 boltaheng kuryente nang aking kasambahay…

Seven... Pito-pito...

Hindi ko alam kung okay lang itong post ko na ito... Actually habang kino-compose ko ito ay napa-isp ako at dali-dali kong binasa muna ang terms and conditions noong site... Don’t have any idea kung ok lang or hindi, but anyhow wala naman mawawala siguro kung itutuloy ko ang pag post nito... And it doesn’t mean nanaman na nangdaya tayo sa pag-vote... And there is no reason naman siguro para makulong ako dahilan lang sa pag post nito... (Kabado parin!) Ang unang nagsabi ay si Ka Raoul... Ipinaalam nya sa amin na meron nga daw botohan para sa mga makabagong 7 wonders of the world... Kung kaya nga ito at hinihikayat ko kayo na bumoto at sumuporta sa tatlong lugar na maipagmamalaki mula sa ating inang bansa... Ito ay ang Chocolate Hills, na ating makikita sa Bohol... Ang Tubbataha Reef, na nasa kalagitnang karagatan nang Sulu at ang Mayon Volcano na sinasabing halos perfect cone at masisilayan sa probinsya nang Albay, Bicol Region...

Chocolate Hills

Tubbataha Reef

Mayon Volcano

Sadya nga namang kay gaganda nang mga likas na yaman na ito... Panahon na rin ang umukit sa kagandahan ng mga ito at nasa sa atin nalamang ang paraan kung paano ito pangangalagaan at pananatiliing maayos... Kung lahat lang siguro nang mga Kababayan natin ay matututong pangalagaan at mahalin ang ating mga likas na yaman sa ating bansa... Marahil ay mas mapapaganda pa at matutumbasan o dili kaya mahihigitan pa ang iba...